Anneliğe Dair Söylenmeyenler

Sosyal medyada ebeveyn olmak ile ilgili bir çok öneriye denk geliyorum. Çocuğunuza böyle davranın yoksa sonuçları geri dönülmez olur , çocuğunuza bunları söyleyin yoksa ömür boyu pişman olursunuz , yeni anne babaların bilmesi gereken 5 şey vs liste uzayıp gidiyor . Özellikle bunları okuyan anneler kendini eksik hissedebiliyor hep daha iyisini için çabalıyor ve hep ben burada hata yapmışım diye kendini suçluyor . Bu döngü sürüp gidiyor ..

Takip ettiğimiz insanlar tabiki bize yararlı bir çok bilgi de veriyor ama bu bilgi kirliliği anne babaları tüketebiliyor . Özellikle bu blogger mom çılgınlığının anneliğin hiç gösterilmeyen yanlarını yansıtmamaları annelerin kendilerini kıyaslamasına da sebep oluyor .

Blogger anne hikaye atar bu sabah şöyle neşeli uyandık gülücükler , sen ise bütün gece belki uyumamış halde daha yüzünü bile yıkayamadan bakarsın bazıları icin gün aydınlanmış çoktan hemen kalkıp toparlanmaya çalışırsın .

Sonra ek gıda tabağı gelir güzelce süslenmiş sonra bitmiş hali gelir bir de hepsini yedi sildi süpürdü yazar , sen ise binbir çaba yedirmeye çalıştığın iki kaşığa bakarsın , öyle süslü falan da değildir sunumun düz beyaz tabak yarısı yere dökülmüş yarısı çocuğun üzerinde ve sonra ya emzirirsin karnı doysun diye ya da mama için su ısıtılmaya başlar bile ..

Sonra park vakti diye süslenmiş anne yüzünde hiç yorrgunluk yok saçlar fönlü boyalı çocuğunda huysuzluk gaz sancısı diş ağrısı veya atak bile yok çıkmışlar parka .Sen kendine soyle bir bakarsıın belki dip boyan geldi, kuaföre gitsen kaşlar o biçim uzamış en son oje ne zaman sürdün belli bile değil ama parka gitmek için haydi bir esofman çekersin ayağına üzerine de en ütüsüzünden bir sweet bitti gitti, atarsın kendini park yollarına..

Sonra devam eder storyler link paylaşılır sıcak tutan uyku tulumları , iştah açan çorbalar , uzun süre oynama ve kahve garantili oyuncaklar .. Bir heves alırsın uyku rutini için dolar kitaplıklar ,bir kahve uğruna alınan oyuncaklar .. ama içindeki o boşluk o yorgunluk geçmez .

Aksam olur hadi bakalım şimdi anne baba vakti diye dışarı çıkıp kahve hikayesi de gelir ve mutlaka kendinize zamana ayırın diye öğüt verilir. Peki çocuk kime emanet edilir ? Kendini suçlar biraz da özenirsin emanet edecek aile büyüğü yoktur bakıcı için para çoktur ve sen tüm yorgunluk ile uyuttuğun çocuğa bakarken kafanda yıkanacak kiyafetler , temizlenecek banyo , hazırlanacak yemeklerin hesabı kafanda ü içilmek istenen sıcak bir kahve hayali ile günü tamamlarsın .

Günlerin böyle birbirini kovaladığı kaç sayfa eksildi takvimden bilmezsin.Harika günler de olur annelik bahsettiğim gibi karamsarlık değildir pek tabi ama bize gösterilen o ışıltılı ve sorunsuz hikaye temsili de hiç değildir . Yorgunluk da vardır , bol gözyaşı, bol telaş ve bolca yalnızlık belki de.Şanslı olanlar veya yalnız olmayanlar da vardır ama iş bu ya benim hikayem böyledir.

Anne olmamin üzerinden 4 yıl geçti ama o günler görüyorum ki hala bir çok anne için aynı veya benzer şekilde geçiyor . Ne zaman parkta tek başına ağlayan bir anne görsem , ne zaman bir elinde hem bebeği hem bebek arabasını iten bir anneye el versem , ne zaman hikayesinde birilerine biseyleri kibar şekilde anlatmak için çabalayan bir anne görsem anlarım .

Dünyadaki en güzel mucizeye sahip olmanın yanında en çok istediğim şey bir anneye 'seni görüyorum ve anlıyorum , harika bir iş çıkarıyorsun ' demenizdir sevgili dostlar , inanın bu cümle bir çok anneye şifa gibi gelir..